Energiezuinig en Passiefhuis

Sinds lange tijd zijn er creatieve architecten gefascineerd om een huis te verwezenlijken met een behaaglijk binnenklimaat zonder gebruik te maken van verwarmingsbronnen. Omstreeks 1965 werd het zogenaamde MIT-huis geïntroduceerd. 38 mm² zonnecollectoren en een 66 mm³ reservoirtank voorzien van een 1 meter dikke isolatielaag. Doel was om de zomerwarmte op te slaan en ’s winters te gebruiken. Beide systemen functioneerde niet naar tevredenheid en waren betaalbaar.

Halverwege de jaren tachtig werd de Duitse bouwfysicus en energiebesparingsexpert Dr. Wolfgang Feist benaderd door de toenmalige Duitse minister van Milieu, Joschka Fischer. De opdracht was om het idee dat Dr. Feist had, zijn “bijna-nul-energiewoningen”, voor midden Europa te onderzoeken op haalbaarheid en betaalbaarheid.

Eind jaren tachting, 1988 om precies te zijn, legt Dr. Feist de basis voor de “bijna-nul-energiewoningen” mede met de bevindingen van de Zweedse bouwfysicus Prof. Dr. Bo Adamson. Dr. Adamson heeft namelijk een dergelijk project in India gerealiseerd en Dr. Feist ontwikkelde computersimulators aan de hand van deze bevindingen, die we vandaag de dag nog gebruiken.
Vanaf de jaren negentig gaat het gedachtegoed om. Daar waar in het verleden veel aandacht werd besteed aan de energieproductie, werd vanaf nu een begin gemaakt met juist de energiebesparing. Het zogenaamde Zonnehuis kreeg dikkere geïsoleerde muren (300 mm) en daken (400 mm) en een 10.000 liter tellende goed geïsoleerde waterreservoir. Het zonnesysteem vertaalde opbrengst in energie voor gebruik in de winter. Voor de eerste keer in de geschiedenis werd aantoonbaar gemaakt de energiebesparing goedkoper is wanneer de energie ook nog eens door de zon geproduceerd wordt. Technische complexiteit en hoge kosten zorgden ervoor dat het project uiteindelijk toch nog mislukte, maar dit nam niet weg dat het Zonnehuis, of zoals later bekend onder de naam Passiefhuis, op de juiste weg was om tot een succes te leiden.

Sinds 15 jaar wordt het Passiefhuisconcept van Dr. Feist, zoals we dat op de dag van vandaag kennen, met succes toegepast in Duitsland. Het Passiefhuisconcept is juist zo revolutionair, omdat Dr. Feist een bijna-nul-energiewoning heeft weten  te realiseren met slechts geringe extra bouwkosten.